ပီတိမ်က္ရည္

စစ္ကိုင္းၿမိဳ႕နယ္ထဲက ရြာေလးတစ္ရြာမွာေပါ့....
ထိုရြာေလးမွာ အဓိကစီးပြားေရးလုပ္ငန္းကေတာ့ ေတာင္ယာစိုက္ျခင္းနဲ႔ အင္းဆင္း(တံငါလုပ္ငန္း)ျခင္းလုပ္ငန္းေတြနဲ႔
အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းျပဳၾကတယ္ေလ..
အဲ့ဒီရြာေလးထဲ အရီးေသာင္းနဲ႔ ကိုသာအိတို႔သားအမိဆိုတာ႐ွိတယ္ဗ်။
အသက္၆၀ေက်ာ္အရီးေသာင္းက ႐ိုးရာနတ္မ်ားကို လြန္စြာယံုၾကည္ကိုးကြယ္သူ
ျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ တေပါင္းတစ္ခါ ဝါေခါင္တစ္လွည့္၊နတ္ေတာ္စစ္ထြက္ တေပါင္းစစ္ျပန္(ဘယ္ေတြကိုသြားၿပီးဘယ္သူေတြနဲ႔စစ္တိုက္သလည္းေတာ့မသိ)ထိုလေတြဆို အိမ္ေတာင္သိပ္ကပ္ရသည္မ႐ွိပဲ ရြာထဲကနတ္တင္တဲ့အိမ္ေတြကို နတ္လိုက္ဆက္ေပးရ၊ကိုယ္ေတာ္ႀကီး၊ကိုယ္ေတာ္ေလးပြဲ၊အေမေမာ္ေတာ္ #အဲေယာင္လို႔
အေမေရယဥ္၊အေမဂ်မ္း၊ပခန္းက ကိုႀကီးေက်ာ္
စသည့္...စသည့္...နတ္ပြဲေတြဆိုလည္းသူ႔လ အလိုက္ ပက္သြားေနရေသာ ကနားထိမ္း
ရြာအေခၚ(နတ္ကေတာ္)ေပါ့ဗ်ာ...သူ႔သားကုိသာအိႀကီးကေတာ့
မိခင္ႀကီးရဲ႕ထုိအလုပ္ကိုမႏွစ္ၿမိဳ႕ေပမဲ့လည္း
အေမဆိုေတာ့လည္း..ဒီတိုင္းၾကည့္ေနရေတာ့တာပဲေလ...
ကိုသာအိႀကီးကေတာ့ အသက္၃၀နာနီး
တကိုတည္း လူပ်ိဳႀကီး၊ေက်းရြာရဲ႕ကာလသားေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္သလို အေသာက္စား၊ေလာင္းကစားကင္းၿပီး ဘာသာေရး ေက်းရြာလူမႈေရးကိစၥမ်ားတြင္လည္း သူမပါ႐င္မၿပီးသေလာက္ အေရးပါအရာေရာက္ေသာသူဗ်။
ဖခင္ႀကီးမ႐ွိတဲ့ေနာက္....ဖခင္ႀကီးရဲ႕ေတာင္ယာလုပ္ငန္းေတြ သူပဲဦးေဆာင္လုပ္ကိုင္ၿပီး
မိခင္ႀကီးကို လုပ္ေကြၽးျပဳစုေနတာေပါ့ဗ်ာ..
ဒီႏွစ္မိုးဦးက် ကိုသာအိတို႔ႏွမ္းေတြတအားရၿပီး
ေဈးကလည္းေကာင္းသမို႔ ကိုသာအိတို႔မိသားစုပြတာေပါ့ဗ်ာ...
ေနပူ၊မိုးရြာမေ႐ွာင္ ႏြားနဲ႔ဖက္ၿပီး႐ုန္းကန္ခဲ့တဲ့ကိုသာအိ...ပင္ပန္းရက်ိဳးနပ္တယ္ေခၚရမွာေပါ့......
အေမေရအေမက်ဳပ္တို႔ ဒီႏွစ္ေတာ့ပြပီဗ်ိဳ႕......
ေအးအဲ့ဒါ...အေဖႀကီးမ,လို႔သားရဲ႕...ဒီတစ္ခါငါ့သားၿမိဳ႕တက္ရင္..ကန္ေတ့ာ့ပြဲဝယ္ခဲ့.အေဖႀကီးတြက္ပြဲထိုးေပးရအံုးမယ္ေတာ့။ဟာဗ်ာ...အေမကလည္းခုလိုေတာင္သူရတာက သားမနားမေနႀကိဳးစားလုပ္ခဲလို႔ေလ....အေမ့အေဖႀကီးက က်ဳပ္ကိုေပါင္းတစ္ပင္ ကူနႈတ္ေပးဘူးလို႔လားဗ်...ဟဲ့ငါ့သားအဲ့လိုမေျပာရဘူးေလ....အရီးေသာင္းတစ္ေယာက္
လက္အုပ္ေလးအေပၚခ်ီၿပီး ခြင့္လြတ္ေပးပါအေဖႀကီးဘုရား...မလိမ္မိုးမလိမၼာအမိုက္မဲေလးမို႔ပါဘုရား..ပါးစပ္ကတြတ္ပြတြတ္ပြနဲ႔အေဖႀကီး႐ွိတဲ့အရပ္ကိုမွန္းၿပီးေတာင္ပန္ေနေလရဲ႕...(အေဖႀကီးကဘယ္အရပ္ေနတာလည္းကြၽႏ္ုပ္မသိပါ သိခ်င္ရင္ရြာကအရီးေသာင္းကိုေမးၾကည့္ :-) :-) ) ကိုသာအိတေယာက္မိခင္ႀကီးေဘးကေနဝုန္းကနဲထရပ္ပလိုက္တယ္....မိခင္ႀကီးရဲ႕ဒီအစြဲေတြကိုသူ...မရ,ရေအာင္ခြၽတ္ရမယ္...ဟုတ္တယ္ငါရေအာင္ခြၽတ္ရမယ္.....ကိုသာအိတေယာက္ဘယ္လိုခြၽတ္မလည္း...?စဥ္းစားရၿပီေပါ့..

တံုး...တံုး...တံုး...ေဟာရြာဦးေက်ာင္းက
ေလးနာရီတံုးေခါက္ၿပီ...ကိုသာအိအိပ္ယာေလးသိမ္း မ်က္ႏွာသစ္ ဘုရားကန္ေတာ့ၿပီး
ႏြားလည္းက,ကာ ယာခင္းကိုထြက္သြားေလၿပီ...
ယာခင္းဘက္ကိုထြက္သြားေသာကိုသာအိလွည္းေပၚမွာ ညကတဲ့က အသင့္တင္ေဆာင္ထားတဲ့ မိခင္ႀကီးကိုးကြယ္ေနတဲ့နတ္႐ုပ္ထုမ်ား
အစုလိုက္အျပံဳ လိုက္ပါသြားတာကိုေတာ့
မည္သူမွမသိလိုက္ပါေခ်.......
ကိုသာအိႀကီးလုပ္ငန္းစၿပီ......
ကဲအားေကာင္းေမာင္းသန္ ပန္းပဲေမာင္တင့္တယ္(အိမ္တြင္းအေဖႀကီး)
ခဗ်ားက ဒီလယ္ကြက္ကိုထြန္....
အေမဂ်မ္းက ဒီအကြက္ထဲက ေပါင္းပင္ေတြလိုက္နႈတ္....
ကိုယ္ေတာ္ႀကီး၊ကိုယ္ေတာ္ေလး(ေရႊဖ်င္းႀကီး၊ေရႊဖ်င္းေလး)ကစပါးခင္းေတြကိုေျမၾသဇာပက္
စသည္ျဖင့္..နတ္ေတြကိုအလုပ္ လုပ္ခိုင္းၿပီး
သူကေတာ့ယာတဲထဲကိုဝင္အိပ္ေနပါသတဲ့။
အရီးေသာင္းတစ္ေယာက္
ေခါင္းမီးေတာက္ေလႁပီ.....သာအိေစာ္ကားေမာ္ကားေျပာလိုက္လို႔ အေဖႀကီးနဲ႔က်န္တဲ့နတ္ေတြစိတ္ဆိုးၿပီး
သမီးေတာ္ကိုဒဏ္ခက္တဲ့အေနနဲ႔ျပန္ႂကြသြားၾကတာထင္တယ္...။
အမ္မယ္!!!!ဒီအေျခေနေတာင္အရီးေသာင္းက
ဒီလိုထင္တာေတာ့အ့ံပါရဲ႕ဗ်. :-) :-) :-)
မျဖစ္ဘူး...မျဖစ္ဘူး...သာအိကိုျပန္ေတာင္မွန္ခိုင္းမွျဖစ္မယ္။ အိုႀကီးအိုမအရီးေသာင္း
ယာေတာကိုခ်က္ခ်င္းေဂ်ာင္းေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ..။
သာအိ ..မင္းကတဲထဲမွာအိပ္ေနတယ္...
ခုအိမ္မွာပံုေတာ္ေတြတစ္ခုမွမ႐ွိတာ့ဘူး...
အဲ့ဒါဘာျဖစ္လည္းအေမ.....
ဟဲ့အဲ့ဒါနင္မေန႔က အေဖႀကီးကိုေစာ္ကားေမာ္ကားေျပာလိုက္လို႔
စိတ္ဆိုးၿပီးျပန္ႂကြကုန္တာေလ...
ဟားဟားဟား...အေမရယ္အေမ့နတ္ေတြ
ဘယ္ကိုမွမႂကြဘူး...တကယ္လည္းမႂကြႏိုင္ဘူး
အေမကသာအေဖႀကီးမ,လို႔သီးႏွံေတြရတယ္ေျပာေနတယ္။ အေမ့နတ္ေတြကျဖင့္ မနက္အေစာႀကီးကက်ဳပ္အလုပ္ေတြခိုင္းထားတာ ခုထိေပါင္းတစ္ပင္ေတာင္နႈတ္တာမေတြ႕ရေသးဘူး ဟိုမွာၾကည့္ေလ..........ဆိုၿပီး
နတ္႐ုပ္ေတြကိုလက္ညိဳးထိုးၿပၿပီးး
အေမရယ္က်ဳပ္တို႔က ေထရဝါရဗုဒၶသာဝင္ေတြေလ......
“ဗုေဒၶါ ေမ သရဏံ အညံ နတိၳ၊ ဓေမၼာ ေမ သရဏံ အညံ နတိၳ၊ သံေဃာ ေမ သရဏံ အညံ နတိၳ”လို႔ခံယူထားတဲ့က်ဳပ္တို႔အေမတို႔ဟာ
အျခားကိုးကြယ္စရာ႐ွာေနဖို႔မလိုေတာ့ဘူးေလအေမရဲ႕....က်ဳပ္တို႔ဗုဒၶဘာသာေတြအေနနဲ႔
ကံ ကံ၏အက်ိဳးကို လက္ခံယံုၾကည္ႏိုင္ရမယ္အေမ....
ကံ..ဆိုတာက အလုပ္ ေကာင္းတာလုပ္ရင္
ေကာင္းတာျဖစ္မယ္ မေကာင္းတာလုပ္ရင္
မေကာင္းတာျဖစ္မယ္။အဲ့ဒါကိုေတာ့အေမလက္ခံလား....??အင္း...လက္ခံတယ္။
လက္ခံတယ္ဆိုရင္ အေမဟာမေကာင္းတာကိုမလုပ္ဘူး ေကာင္းတဲ့အလုပ္ေတြကိုပဲလုပ္တယ္
က်ဳပ္လည္းအေမ့လိုပဲေလ...ေကာင္းတာေတြပဲလုပ္ေနေတာ့ က်ဳပ္တို႔အလုပ္ေတြေကာင္းေနတာေလအေမရဲ႕
အဲ့ဒီလုိသိတာကို ကမၼသကၠတဥာဏ္လို႔ေခၚတယ္အေမ...
ေအးပါသားရယ္ေအးပါ...အေမနားလည္ပါၿပီ..ေနာက္ၿပီးအေမဒီအလုပ္ႀကီးကိုလည္းဒီေန႔ကစၿပီးစြန္႔လႊတ္လိုက္ပါၿပီကြယ္..............
ကိုသာအိႀကီးပါျပင္မွ ပူေႏြးေသာအရာမ်ားလိမ့္ဆင္းၿပီးက်လာတယ္။
ထိုအရာကား မိခင္ႀကီးအတြက္ ဝမ္းသာလို႔က်ေသာမ်က္ရည္
သို႔မဟုတ္....ပီတိမ်က္ရည္မ်ားသာ.......

ၿပီးပါၿပီ။

Taryar Pain Gyi (ေဇယ်ာေျမ)